Kolejny film na który wybrałam się od razu, gdy tylko się pojawił. Występują w nim niezwykli ludzie; odważni i uparci - walczyli o swoją ojczyznę mimo przeciwności losu.
Jak powszechnie wiadomo, wszystkie materiały wykorzystane do montażu są archiwalne. Fabuła została lekko ubarwiona - w rzeczywistości kroniki nie były nagrywane przez dwójkę braci, a przez kilkanaście osób (najprawdopodobniej dziennikarzy). Powstanie Warszawskie jest efektem bardzo trudnej pracy wielu osób, które musiały kolorować prawie każdą klatkę. Aby wszystko było idealne, zatrudniono specjalnego człowieka, który odczytał z ruchu warg bohaterów co dokładnie mówili w ciągu pamiętnych wydarzeń.
Pomimo uśmiechniętych warszawiaków film jest smutny, naprawdę. Płakałam przez znaczną jego część, a nawet po wyjściu z kina nie mogłam się pozbierać.
Według mnie każdy prawdziwy Polak powinien zapoznać się z owym filmem. Oczywiście na poważnie - nie jedząc przy tym czipsów ani nie pijąc coli. To byli prawdziwi ludzie. Naprawdę żyli i naprawdę umierali za wolną Polskę, za wolny kraj w którym mamy szczęście teraz mieszkać.
0 komentarze:
Prześlij komentarz